مطالعات تطبیقی

دقت و تدبر در آیه 48 سوره مائده
   وَأَنْزَلْنَا إِلَيْكَ الْكِتَابَ بِالْحَقِّ مُصَدِّقًا لِمَا بَيْنَ يَدَيْهِ مِنَ الْكِتَابِ وَمُهَيْمِنًا عَلَيْهِ ۖ فَاحْكُمْ بَيْنَهُمْ بِمَا أَنْزَلَ اللَّهُ ۖ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ عَمَّا جَاءَكَ مِنَ الْحَقِّ ۚ لِكُلٍّ جَعَلْنَا مِنْكُمْ شِرْعَةً وَمِنْهَاجًا ۚ وَلَوْ شَاءَ اللَّهُ لَجَعَلَكُمْ أُمَّةً وَاحِدَةً وَلَٰكِنْ لِيَبْلُوَكُمْ فِي مَا آتَاكُمْ ۖ فَاسْتَبِقُوا الْخَيْرَاتِ ۚ إِلَى اللَّهِ مَرْجِعُكُمْ جَمِيعًا فَيُنَبِّئُكُمْ بِمَا كُنْتُمْ فِيهِ تَخْتَلِفُونَ

ما چه کار می کنیم؟
برخی برای پلورالیسم دینی و مذهبی به این آیه تمسک می کنند در حالی که هیچ ارتباطی ندارد بلکه می خواهد بگوید که همه کاری انجام دهید اما ما بعد دعوارا روی الف و ج می بریم و ده ها مقاله علیه ان می نویسیم و دعوا می کنیم
اینکه محور دین بود کنار زده شود آنگاه مَلِک یا "مالک یوم الدین" بخوانیم و دعوا کنیم که قرآن نازل یا تنزیل شده؟
پیامبر اکرم (ص) در مکه گفت: اگر من به شما بگویم سواران نظامی پشت کوه قصد حمله دارند چه کار می کنید؟ گفتند: می پذیریم. آنگاه فرمود: من پیام برای زندگی و سعادت ابدی شما دارم.
اگر محورهای اصلی دین این باشد: قولوا لا اله الا الله، و بعثت لاتمم مکارم الاخلاق و تخلقوا باخلاق الله از اهداف مهم بعثت و رسالت است در این صورت نمی شود خدا عادل باشد و من ظالم
مسلمان ها این همه ظلم می کنند آن وقت بحث می کنند که خدا چگونه عادل است؟ خیلی از بحث های بی خاصیت را از کتب استخراج کنید و ببینید که چه قدر نیروهای مادی و معنوی مسلمین کجا و چگونه مصرف شده اند و می شوند. سر و کله هم بزنیم که چه شود؟
دین برای چه آمد؟ آیا 10 صفحه بخوانیم می شویم دین شناس؟ باید از اول تا آخر با دقت بخوانیم و بفهمیم که حقیقت و هدف دین چه بود و ما به عنوان پیروان دین چه کار می کنیم؟
در منابع ما هست که کان لرسول اللّه صلى اللّه عليه وآله وسلم: صَديقان يهوديان (بحارالانوار، ج۱۰، ص۱۸.)
در مسلم و بخاری آمده که پیامبر اکرم (ص) به جنازه یهودی احترام گذاشت اعتراض کردند فرمود آیا انسان نبود. همزیستی با غیر مسلمانان را ما از که باید یاد بگیریم؟
روزی پیامبر اسلام(ص) با گروهی از اصحابش کنار راهی نشسته و مشغول گفتگو بودند. در این هنگام، جنازه ای از دور به نظر رسید . رسول خدا(ص) به احترام جنازه، از جای برخاست. دیگر اصحاب هم به پیروی از حضرت، بلند شدند و ایستادند. وقتی جنازه عبور داده شد، کسی از حضرت پرسید: «چرا به احترام جنازه یک یهودی برخاستید؟». رسول اکرم(ص) از این پرسش، ناراحت شد و فرمود: « همه باید به جنازه، بدون توجّه به مذهب یا اُمّتی که به آن متعلّق بوده، احترام کنند؛ ولی حساب آن میت، با خداست» (داستان هایی از زندگی پیامبر ما، غلامرضا سعیدی، ص 146)